Author Topic: [แพ่มฮะ]รายกันเนี่ย โปรเจ็คเยอะแยะ งานเข้ามากมายไม่ออกไปซะทีว้อย (Read 11552 times) Tweet Share

misaru · « **on:** January 06, 2008, 08:58:43 PM »

หลังจากสอบลาดบัง

กะว่าถ้าติดก็จะเคลียโปรเจ็ค

เคลีย HDD เคลียทุกอย่าง ทำตัวตามสบาย กะว่าสอบรอบนี้ "เออกุมีที่ลงละวะ"

ที่ไหนได้ กลับตละปัดหมดเลย

สอบก็ไม่ติด โปรเจ็คก็ไม่เสร็จ อาจาร***เลื่อน เดธลายรูปเล่มเป็นส่ง พรุ่งนี้แล้ว

โอ้พระเจ้ากลั่นแกล้ง

รับปากทำโปรเจ็คให้คนอื่นอีกด้วย (555)

HDD320 กิ๊ก จะเต็มอีกแล้ว เต็มรอบนี้ก็ปาทิ้งลูกเดียว

โว๊ว งานเยอะมากมาย

กะว่าจะมาอ่านข่าวสารในบอร์ดอีก

ยิ่งฉุนใหญ่ (ไม่อยากบอกว่าฉุนเรื่องไร รู้ๆกัน)

เอาหล่ะ ถ้าไม่เห็น ผมป้วนเปี้ยนช่วงนี้ก็คิดซะว่า ผมจะไปพักร้อน พักร้อน พักร้อน พักร้อน พักร้อน พักร้อน พ๊ากร้อนนนนนนน

เิงินก็ขัดสน บิลค่าเนตมา ที สามพันเจ็ด โฮ้โฮ น้ำตาเล็ดเลย แถมมีีห้อยท้ายมาอีกว่า จะตัดสัญญาณวันที่ 8

อะไรกันวะเนี่ย

ปีใหม่ งานใหม่ มาไม่รู้จักจบจักสิ้น

โทรศัพท์มือถือก็ยังไม่มี

ธนาคารก็ยังไม่เปิด

ปัญหา ปัญหา ปัญหา ปัญหา ปัญหา ปัญหา ปัญหา รุมเร้าเข้ามา

เพื่อนก็ชวนแต่กินเบียร์ ไม่ได้ช่วยเล๊ยยยย

แฟนก็ไม่มี

คนปลอบใจก็ไม่มี

มีเพียงเวบบอร์ดเท่านั้นที่จะระบายอารมให้ได้บ้าง

เข้ามาเจอเวบบอร์ดก็....................

เอาหล่ะ

ชีวิตผมช่วงนี้ค่อนข้างสับสนยิ่งนัก

ขอขอบคุณ Forum IT@KMITL เป็นอย่างสูง(จิงๆนะ)
ที่ยอมให้ความรักและเอ็นดูผมมาโดยตลอด

และผม....ก็จะมาระบายไอ้พวกนี้ ต่อๆไป และ ต่อๆไป ตาบชั่วกาลนานเทิน ...สาทุ

ผมไม่รู้จะไประบายพวกนี้ที่ไหนแล้ว

Hi5 ตัวเองก็ไม่ได้ ไม่มันส์พอ

ตอนนี้คิดได้อย่างเดียวว่า ต้องการทำให้ทุกคนสะใจ

เผื่อบุญความสะใจ จะได้ย้อนกลับมาที่ผมบ้าง

โอเค วันนี้ขอจบรายงานไว้เพียงเท่านี้

สวัสดีครับ

misaru · « **Reply #1 on:** January 06, 2008, 09:06:52 PM »

WingGundamZeroCustom.co.th · « **Reply #2 on:** January 06, 2008, 09:55:35 PM »

เอ่อ สุภาพหน่อยนิดนึงก็ดีนะครับ

PlaThongCrazy · « **Reply #3 on:** January 06, 2008, 10:15:47 PM »

ทำไมถึงชอบคิดว่าความคิดตัวเองถูกตลอดเลยอ่ะ

มั่นใจในตัวเองมากไปรึเป่าคับคุณ

ขอโทดนะ ที่นี่คงไม่ดีพอให้คุณอยู่หรอกคับ

iMax · « **Reply #4 on:** January 07, 2008, 06:05:12 PM »

NAZA รอคุณคนเดียว

55+

ไม่เห็นต้องรับงานไรเยอะแยะเลย

เลือกรับงานที่ได้เยอะๆดิ เหอๆ

Zyxen · « **Reply #5 on:** January 07, 2008, 08:54:26 PM »

ซักวันเค้าคิดว่า 'ตรูบินได้' แล้วก็โดด

อะนะ

iMax · « **Reply #6 on:** January 07, 2008, 09:33:13 PM »

รู้สึกคล้ายๆน้องผม -*-

วุ้นเส้น ดอท คอม · « **Reply #7 on:** January 08, 2008, 09:48:49 PM »

princez · « **Reply #8 on:** January 08, 2008, 11:08:22 PM »

จะบอกว่า ถ้านายไม่ดูถูกสถาบัน ไม่ดูถูกอาจารย์ และไม่ดูถูกเพื่อนๆพี่ๆที่บอร์ดนี้นะจะดีมาก

แล้วนายไม่คิดบ้างเหรอ ว่าที่นี่คือบอร์ดสถาบันที่ใครๆก็เข้ามาที่นี่ นายน่าจะให้ความเคารพแก่สถาบันหน่อย อย่างน้อยก็เรื่องการพูดจาของนาย

ม่มีใครว่านายเรื่องที่นายมาระบายที่นี่หรอก...แต่นายควรที่จะให้เกียรติสถานที่บ้าง

misaru · « **Reply #9 on:** January 09, 2008, 09:07:51 PM »

ผมว่านะ ประโยคพวกนั้น น่าจะใช้ได้ดีนะ

อืม ผมว่า เป็นคำพูดที่จริงใจดีออก

-ไม่มีึำคำพูดเหนบแนม

-ไม่ได้ทำร้ายจิตใจผู้อื่น
หรือทำ มั้ง

ละก็ดูถูกเหรอ อืมๆ
เอาเป็นว่าตอนนี้ขอโทษอยากมากละกัน ตอนนี้ผมก็ได้รู้ซึ้งละ

ถ้ายังไม่พอใจ ผมก็ถือซะว่า ขอโทษแล้วหล่ะนะ

เพราะ อย่างน้อย ก็ มา อัดผมไม่ได้ 55555+

ในเวบบอร์ดนี้ดีจริงๆ ปากดีอย่างไรก็ได้

ละก็ ผมมีความในใจจะให้พวก พี่ๆ อ่าน จะได้รู้จักผม มากขึ้น
ผมว่า บางที คำพูดใจใจแบบนี้ ผมอาจจะไม่กล้าเล่าต่อหน้าก็ได้

ติดตามกระทู้นี้ได้เลย

misaru · « **Reply #10 on:** January 09, 2008, 09:10:20 PM »

part=A
เออ ผมจะเล่าอะไรให้อ่าน (ไร้สาระนะ แต่นี่คือ จากใจ)
ผมเรียน เอกชนตั้งแต่ อ.2 จนจบ ม.ต้น

เชื่อไหมครับ ผมมีเพื่อจริงๆ แค่ 2 คน (จาก 250 ในรุ่นเดียวกัน)(เฉพาะเพื่อนชาย)
ไม่ใช่ว่าผมปิดกัน หรือมีอคติ ใคร (รับรอง ผมลอง มองตัวเองหลายรอบแล้ว)

ตอนอยู่ม.ต้น ผมได้เพื่อน 2 คนนี้มาจากการคละห้อง ครั้งสุดท้ายของ การเรียน ม.ต้น

เคยคิดเหมือนกัน ว่า ที่ไม่มีเพื่อน เพราะว่า ทำตัว ใจแคบ หรือป่าว หรือว่า ไม่มีน้ำใจ หรือ ฯลฯ
ลองมองตัวเองหลายครั้ง

เพิ่งจะมาได้ข้อสรุปตอน อยู่ ปวช นี่แหล่ะครับ

ด้วยเหตุผลที่ว่า "ผมเข้ากับพวกเค้าไม่ได้ หรือ ประมาณว่า นิสัยคนละประเภทหล่ะมั้ง"

นิสัยของเพื่อนๆ (ในที่นี้ไม่นับผู้หญิงนะ เพราะพวก ญ จะจับกลุ่มกันอ่านหนังสือ นิสัยอย่างไรผมไม่สน)
แต่ผมยอมรับนะ ว่า ผู้หญิงในห้องผม นิสัยดีทุกคน และตอนนี้ผมก็ยังคิดเช่นนั้น

-50% มาจากลูกผู้ดี ผมหละไม่ชอบเลย
คำพูดส่วนใหญ่มีแต่เหนบแนม
เวลาว่าง ทำเหมือนอ่านหนังสือต่อหน้าอาจาร เพื่อ หาคะแนนพิเศษ
รู้สึก แค้นตอนโดนพวกนี้แกล้งเอา
รู้สึก อิจฉา(หรือเคืองๆก็มะรู้) ตอนที่ ครูชมพวกนั้น
แล้วที่สำคัญเลย ไอ้พวกนี้มันชอบจับกลุ่ม กัน แล้ว.... ชอบแกล้งผม(ทั้งคำพูดและกายภาพ)

ยอมรับว่า เด็กพวกนี้เก่งจริงๆ แล้วก็รวยด้วย มักไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องอุปกรณ์การเรียน
ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ เยอะมากด้วย (ขอคาระวะ หลายจอก)

ด้วยเหตุผลนี้ ผมจึงชอบที่จะลืมเอาอุปกรณ์ ฯลฯ มา รร. จำพวก วงเวียน กับ ลิควิด และบางที ดินสอไม่บรรทัด

ลิควิด ผมไม่อยากจะยืมมัน จนต้องไปยืมพวกผู้หญิง เพราะ แค่ยืมไม้บันทัด มันก็ สงสายตาเย็นชามาแล้ว ( อันนี้พูดจริงๆ รู้สึกได้เลย จริงๆ *ไม่ขำนะ)

ผมเคยคิดว่า กะอีแค่ยืมไม้บรรทัด มันต้องทำเครียดถึงขนาดนั้นเลยเหรอ จริงไหม๋ ถึงกับเคยทะเลาะกันเป็นเรื่องเลย
"เพราะมันบอกว่า ทำไมแกไม่เตรียมให้พร้อม "
"ผมก็ตอบไปว่า อันเก่ามันหาย ไปไหนมะรู้"
"แล้วมันก็บอกว่า กุไม่ให้ แล้วมันก็แย่งคืนไปแล้ว พะเอิญว่า ตอนมันดึงไปตอนผมกำลังตีเส้นพอดี เส้นก็เลย พลาดกลางหน้ากระดาษผมเลยหล่ะ"
คำขอโทษซักคำหรือปลอบโยนไม่มีเลย

ควาคิดตอนนั้นนะ ผมก็ได้แค่กัดฟันอย่างเดียวเลย แค้นมากๆเลย และก็บ่อยครั้งด้วย เรื่องแบบนี้

จะใช้กำลังวัดก็ไม่ได้ด้วย เพราะผมเป็นคนตัวเล็กที่สุดในห้อง สู้ใครไม่ได้เลย ทั้งด้านก๊ฬาและ ความรู้
ไม่เคยทำการบ้าน แต่ผลการเรียนก็ไม่ได้ต่ำ อยู่ที่ กลางๆ ตลอด

วันๆชอบนั่งเล่นคอม (มะใช่เกมส์ (ในชีวิตผม เกมส์ไม่ถือว่าเป็น คอมพิวเตอร์) )

Creadit ในตอนนั้นเมื่อผมอยู่ต่อหน้า พวกผู้ดี เป็น 0%
เวลามีเรื่องกัน หรือ ครูถามความจริง ครูมักจะไม่สนคำพูดผม
บางครั้งผมวิ่งหนีไปร้องไห้เลยนะ ตอนที่ครูกำลังติผมหน่ะ
ทั้งๆที่ผมก็รู้ว่าผิด แต่ก็ยังวิ่งหนีไปร้องไห้
เพราะว่า ไอ้ลูกผู้ดีมันก็ผิด แต่เพื่อนๆในห้องกลับหาข้อแก้ตัวให้แล้วมันก็รอดจากความผิด
ประมาณว่าเหตุการณ์ครั้งนั้น ผิดร่วมกัน
ผมกัดฟัน รอลงฑันอยู่ชั่วครู่ แล้วครูก็ติผมหน้าห้องเรียน แต่ไอ้*xxxนั่น มันกับได้พวกเดียวกันแล้วมันก็รอด
(*xxx เซนเซอร์ด้วยตัวเอง)
ครูที่นั่นก็แสนลำเอียง แค่ผมจะแก้ตัวให้ตัวเอง ยังไม่ยอมรับฟังอะ แค่ผมอ้าปาก ครูก็ค้านแล้วอะ

[เฮ้อ....ขอสงบแป๊ปนะ เลือดขึ้นหน้า]
[ความคิดตอนนี้:ผมคิดว่า ครูไม่น่าทำแบบนั้น ประจานความผิด หน้าชั้นเรียน จริงไหม?]

==============จบแค่นี้นะ สำหรับ ประสบการณ์ลูกผู้ดี====================

ส่วนอีก ประเภท ใหญ่ๆ
ผมคิดว่า ทุกที่ต้องมี ไม่นับว่าเป็นเอกชน
[พวก สันขวาน]
ผมแพ้พวกนี้ครับ แต่ยอมรับว่า บางที พวกกลุ่มนี้ ก็ ยังให้ ยิ้มได้นะ
ผมคิดว่า ประเภทนี้ นิสัยไม่แน่ไม่นอน แปลผันได้ทุกเวลา

(มะอยากจะพูดเลย) ผมเคยเป็นเด็กรับใช้ไอ้หัวหน้ามัน เลยเชียวนะ
ไม่รู้ว่า มันทำได้ยังไง ในใจผมตอนนั้นคิดแค่ว่า "มันไม่มาแกล้งก็พอใจแล้ว (คิดอย่างนี้ตลอดเวลา)"
บอกได้เลยว่า เหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่นเลย ผมคือ โดบิตะ ที่โดนแกล้งตลอดเวลา แต่ก็โมโหไจแอนท์ได้ตลอดเวลาเช่นกัน (****นี่คือความจริง และ นี่แหล่ะ ชีวิตผม)
*ไจแอนท์ นามแฝง;
*โนบิตะ := misaru;
แต่ยอมรับใจเค้าเลยว่า เจ๋งมาก ผมเคยเห็นตอนมีเรื่องกับรุ่นพี่ รร.มปลาย ข้างๆ ผมเห็น *ไจแอนท์ เดินฝ่าตีนเด็ก ม.ปลาย 8 คนเข้าไปลากเพื่อนอีกคน ที่กำลังโดนลุมกระทืบอยู่ออกมาจากกลุ่มและ
(กระทืบในที่นี้ ตีน แท้ 100% 6คนยืนล้อมรอบ 1คนล๊อกคอ อีก1 มือ-เท้า ) นึกภาพออกนะ

ผมคิดในใจมาเสมอว่า ถ้าผมเป็นคน ที่กำลังโดนลุม ผมก็คงจะดีใจเหมือนกันนะ
เหตุนี้ผมจึงนับถือมัน(หละมั้ง)

แต่ก็อย่างว่า ผมก็จะโดนแกล้ง เพื่อความฮาของ ไจแอนท์ เสมอ
(ฮาในที่นี้ คือ ไจแอนท์ฮา โนบิตะร้องไห้
หลายครั้ง ที่ผมโดนไจแอนท์ แกล้งแล้วร้องไห้)

แต่ผมก็เป็น ปรปักกับ ประเภทนีี้ตลอดมา
===========จบแค่นี้ก่อน สำหรับ ประสบการณ์กับ battle Axe==================

ผมหล่ะเคยนั่งร้องไห้คนเดียวด้วย ตอนอยู่เอกชน นั่งคิดว่า"อยู่มา 10 ปี แต่ยังไม่กล้าที่จะเรียกใครซักคนเลยว่าเพื่อน อย่างเต็มปากเต็มคำ"

จนตอนม. 3 ที่ได้รู้จักกับ 2 คนนั้น เพราะมันก็เข้ากันได้แค่ ไม่กี่คน (10 กว่าคนจาก 250)
แต่เพราะการคละห้อง 2 คนนี้ ได้เด้งมาอยู่ห้องเดียวกับผม เพียง 2 อาทิตย์ ผมก็จับกลุ่มได้ 3 คนในห้อง และ เดือนต่อมา ผมก็สนิทกับ 10 กว่าคนที่เหลือ

น่าทึ่งมาก ที่ รร.เอกชนที่ผมอยู่ ทำไมมันถึงได้เลวร้ายยิ่งนัก (ผมคิดว่างั้นนะ)

เดี๋ยวไว้แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวมีต่อ

PlaThongCrazy · « **Reply #11 on:** January 09, 2008, 09:17:02 PM »

นายวิจารณ์คนอื่นอ่ะ

เคยพิจารณาตัวเองมั่งมั๊ยครับ

ว่าทำไมคนอื่นเค้าถึงรักนายมากมายขนาดนี้

เรายังอ่านไม่จบหรอกที่นายเขียนอ่ะ

แต่เราทำใจอ่านจบไม่ได้อ่ะ

มันเป็นความคิดเข้าข้างตัวเองซะเป็นส่วนใหญ่

ลองคิดดูเองละกันน้า

รู้ว่าทุกคนมีสมองเท่ากัน

misaru · « **Reply #12 on:** January 09, 2008, 10:23:19 PM »

Part=B (end) คิดว่าน่าจะ end นะ

ตอน ม.2 หล่ะมั้ง เป็นช่วงชีวิตที่เลวร้ายที่สุด ตอนนี้ก็ยังคิดเช่นนั้น
พอตอนม.3 คละห้อง ที่ว่า ยอมรับเลยว่า ชีวิตเปลี่ยนตั้งแต่นั้นมาเลย แต่ไม่ขอเล่าหล่ะนะ

เข้าเรื่อง

ตอนผม เ้ข้าปวช มะอยากจะเชื่อ ผมมีเพื่อนในกลุ่มเกือบๆ ครึ่งห้อง

ถึงแต่ละคน
จะไม่ได้เรียนเก่งไม่รวย ไม่ได้สุภาพ เรียบร้อย แต่ ยอมรับเลยว่า สำหรับผม "แค่จริงใจ"ก็พอแล้ว
ผมมักจะำทำตัวจนๆ
ผมคิดเสมอว่า "น้ำใจไม่จำเป็นต้องมาจากเงินเสมอ"
และก็คิดอีกว่า " ถ้าเราไม่รับค่าตอบแทนจาก เค้าเมื่อเราช่วยเค้า เค้าก็จะไม่กล้าที่จะเรียกใช้เราอีก"
เพราะฉนั้น ทุกครั้งที่ผม ช่วยทำงาน ผมจะเรียกค่าตอบแทนเสมอ และก็จะเรียกทุกครั้ง บางคนถึงกับบ่นว่า "เฮ๊ย~งกไรวะกับเพื่อนกับฝูง"
ผมก็จะบอกไปว่า "ไรว้า อุส่าทำให้"
////// ค่าตอบแทนที่ว่านั่นก็คือ ข้าว 1 จาน + แป๊ปซี่ 1.25 ลิตร + น้ำแข็ง
////// กรณีงาน ใหญ่ๆ เช่น ลงวินโด้ว์ หรือ ให้พานั่งรถไฟเข้ากรุงเทพ (2.30 ชั่วโมงจากปราจีนไปพันทิพย์)
ส่วน จำพวก แผ่น cd ผมซื้อมา 3 บาทจากกรุงเทพ ผมก็จะขายให้ 4 บาท แต่กรณีนี้ผมชอบลืมและ มันจะได้ฟรีประจำ
cd ที่ว่านี้มะใช่ cd เปล่านะ CD+ เกมส์หรือหนังหรือข้อมูล ฯลฯ ส่วนหนังหรือ เนต หรือเกมส์ที่ว่า ก็เนตผมทั้งนั้น แต่ก็คิดราคารวม ในแผ่น CD คิด 4 บาท
ส่วน DVD การ์ตูนชุด เช่น นารุโต 12 แผ่น ผมซื้อมาแผ่นละ 5 บาท ผมขาย 15 เีพราะคิดค่าขี้เกียด มะได้คิดเอากำไรหลอก แต่จะให้มันเอาไป copy เอง แผ่นนึงcopy 50 นาที แล้ว ผมเห็นคอมเปิดไว้เฉยๆไม่ค่อยจะได้ด้วย รู้สึกหงุดหงิดที่ต้องนั่งรอ

การคิดเช่นนี้ผมถือว่ายอมจู้จี้เล็กน้อยดีกว่ากลายเป็นว่า เค้าเกรงใจเราแล้วไม่กล้าเรียกใช้
ผมคิดค้นความคิดนี้มาด้วยตัวเองเพราะผมเคยให้รุ่นพี่ช่วย เค้าดีเกิน จนไม่กล้าไปรบกวนเลยหล่ะ
(เค้าก็จะเป็นแบบผมนี่แหล่ะ ขอร้องไรไม่เคยรับผลตอบแทน จนไม่กล้าไปรบกวนอะ คิดดู)
ผมเลยได้ความคิดที่่ว่า มาเป็นจุดแก้
ปัจจุบัน เพื่อนๆมันก็จะให้ช่วยนู่นช่วยนี่ โดยที่ไม่เกรงใจ และมันก็เป็นข้อสรุปได้้แล้วว่า หลักการนี้ได้ผลจริงๆ

นี่แหล่ะ คือน้ำใจผมที่ให้เพื่อนๆ แต่ผมไม่เคยไปทวงหรือบอกมันหลอกนะ เพราะเพื่อนมันก็รู้อยู่เหมือนกัน มันเคยบอกว่า "เห็นใจนะ" บอกตามตรงแค่คำพูด 3คำนี้ ก็ใจชื้นแล้ว

แล้วสิ่งที่ผมได้จากเพื่อนที่นี้ก็ ไม่ได้มากมายเล๊ย .... นึกไม่ออก เพราะเพื่อนๆ ผมส่วนใหญ่มะค่อยมีประโยชน์ มั้ง (นั่งนึกพักใหญ่แล้วนะ ถึงได้พิมพ์ออกมา)
แต่ก็ยังรู้สึกได้ว่า เพื่อนพวกนี้ จัดว่า ดีนะ

ละก็ในห้องเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ อาจารมักจะทิ้งโจทย์ยากๆไว้ แล้วเหมือนกับตั้งใจเลย ว่ายังไงผมก็จะต้องเป็นคนอธิบายให้เพื่อนๆได้ฟังอยู่ดี เพราะอาจารย์เค้ายังบอกเลยว่าบางทีเค้าก็ไม่รู้เรื่องพวกนี้ เพราะเค้าจบ คุรุสาขาอิเล็กทรอนิกส์มา แต่มะมีอาจารสอนคอมในแผนก และก็ อาจารแก เก่งทางด้าน อิเล็กมากมายเลย-ขอข้ามละกัน
เช่น ให้ อาจารยก Hdd มา แล้วบอกให้ลงวินโด้ ให้ perfect ทุกเครื่อง ผมก็เิริ่มสอนเพื่อนทุกคนอะ
ตั้งแต่ เซ็ตbios ไปจนถึงลงโปรแกรม uilitity +office+ dxpsuit+ปรับแต่ง os +ghost ให้เสถียรยิ่งขึ้น
เอ่อในที่นี้ โปรแกรมทั้งหมดผมเตรียมมาจากบ้านนะ
ผลงานนี้ผมภูมิใจมากเลย อาจานชมด้วยแหล่ะ

เพราะอย่างน้อย เพื่อนผมทุกคนก็ทำเป็นเพราะผม

บางคนบอกผมว่า "ความรู้หน่ะ ตุนๆไว้หน่อยก็ได้ " เพราะเวลาผมมสอนใครมักจะบอกทริกที่ผมค้นพบได้ด้วยตัวเองเพื่อที่จะให้ เ้ข้าใจได้เร็วยิ่งขึ้น และมันก็ได้ผลจริงๆ
ผมก็บอกไปว่า" มะเห็นเป็นไรเลย ดีออกเป็นกันหลายๆคน งานจะได้เสร็จไวๆ"
{#จริิงๆแล้วมะใช่เหตุผลจริงๆหลอก เหตุผลที่คิดไว้จริงๆมันยิ่งใหญ่กว่านั้น แต่ไม่บอกหลอกเดี๋ยวจะหาว่าคุยอีกหละนะ#}
เวลาอาจารสอนอะไร ผมมักจะเข้าใจเป็นคนแรกๆ และก็จะอธิบาย จนถึงคนสุดท้าย (6-7 รอบ)
บางครั้งก็เบื่อๆ ที่ว่า "อารายวะ กุอธิบายรอบที่ 5 แล้วนะเนี่ย" \ประมาณนี้

ส่วนใหญ่จะปรื้มใจซะมากกว่า ผมถือว่า คำว่า "อ๋อ........+(อย่างงู้อย่างงี้)" คือ คำชม โดยที่ทุกครั้งที่เพื่อนผม พูดคำนั้นออกมา ผมจะถือว่า นั่นคือ ผลงานที่ภาคภูมิใจอีกหนึ่งผลงาน

และก็จะเป็นแบบนี้แทบทุกครั้งที่ อาจารสอน
อย่างทีู่รู้ๆกันว่า ในห้องต้องมีบ้างใช้ไหมที่หัวจะช้า แต่ผมก็ เต็มใจช่วย(จริงๆนะ) อธิบายให้ เค้าเข้าใจโดย ดี
เหมือนว่าทุกครั้งที่ผมจะเริ่มอธิบาย ผมได้ คิดไว้ก่อนแล้วว่า มันยากเกินที่ผมจะอธิบายให้ทุกคนเข้าใจได้หรือไม่

อย่างวิชาล่าสุดที่กำลังเจอ microprosser วิชานี้ ผมคิดว่าจะช่วยแค่ผ่าน ผมคิดว่ามันยากเกินไปที่ผมจะอธิบายให้ ส่วนที่เหลือ เข้าใจ
ช่้่วยที่ว่าก็คือ ....วิธีสุดท้าย เอาการบ้านให้ลอกให้มีงานส่ง และมีคะแนน ในคาบนั้นๆ
[อย่างที่รู้กันว่า อาชีวิ จะนับคะแนนกันทุกครั้งที่มีแบบฝึกหัดหรือเข้าเรียนในแต่ละคาบ]

ือืม ทั้งหมดนี้ก็เป็นความประพฤติผม ที่ผมลองย้อนดูตัวเองแล้วสรุปออกมา

misaru · « **Reply #13 on:** January 09, 2008, 10:30:37 PM »

Quote from: doppler on January 09, 2008, 09:17:02 PM

เพราะคนอื่นมักจะปิดกันตัวเองก่อนที่จะฟังหรือทำใจยอมรับเหตุผลที่คนอื่นจะพูดจบไง บางครั้ง ถึงได้เป็นแบบนี้

นายวิจารณ์คนอื่นอ่ะ

เคยพิจารณาตัวเองมั่งมั๊ยครับ
---พิจารณาอยู่ทุกเวลาครับ บางครั้งอาจจะหลุดบ้าง (ทำใจยอมรับครับว่า ตอนหลุดนั้นเหมือนโลกแตก)

ว่าทำไมคนอื่นเค้าถึงรักนายมากมายขนาดนี้
---ผมว่าที่แน่ๆไม่ใช่หน้าตานะ

เรายังอ่านไม่จบหรอกที่นายเขียนอ่ะ
---เห็นไหม ด่วนสรุปไปแล้ว แต่ผมไม่ว่าไรนะ ถ้าจะแอบอ่านให้จบ อิอิ^^

แต่เราทำใจอ่านจบไม่ได้อ่ะ
--- กำ เสียใจนะ

มันเป็นความคิดเข้าข้างตัวเองซะเป็นส่วนใหญ่
---ผมถึงบอกไง ว่าผมพยายาม ใช้จิตวิญญานที่ 2 ถามตัวเองเสมอว่า "ทำแบบนี้ถูกแล้วเหรอ"
เพราะงั้น มั่นใจได้ว่า ผมเป็นกลางแล้วจริงๆ

ลองคิดดูเองละกันน้า
--- ข้อนี้แน่นอนนะครับ

รู้ว่าทุกคนมีสมองเท่ากัน
---ผมมั่นใจได้ว่า ขนาดเท่ากันนะครับ

ก็คงตอบได้ประมาณนี้หล่ะนะ

misaru · « **Reply #14 on:** January 09, 2008, 10:52:52 PM »

Part=Spicel Service ความรู้แปลกใหม่ ลองอ่านดู ใช้ได้จริงๆนะครับ

ผมว่าการย้อนมองดูตัวเองแล้วสรุปออกมาเป็นคำพูดหรือตัวอักษรน่ะยากนะ
อย่างน้อยก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำกันได้ทุกคน
ต้อง ตัดอคติกับคนรอบข้างที่จะเอามาเปรียบเทียบให้ได้ก่อน 100%
ต้อง แยกจิตใจให้ได้เป็น 2 ก่อน 50% (ถ้า 100%=บ้า,คุยกับตัวเอง)
ต้อง มีไหวพริบ (ความเร็วในการคิดหล่ะม้ง) พอใช้ได้20% ไม่งั้นทดความคิดไม่ทัน
ต้อง มีจินตนาการสูง(50%) (100%=บ้า เช่นกันนะ นั่งวาดอากาศ)
คงจะต้อง เป็นคนดี 100%
ต้องมีความมั่นใจ สูงมาก 100%
ส่วนนี้สำคัญมาก
ต้องกล้า ที่จะแสดงออก 100% (ในที่นี้ สำหรับผมเวบบอร์ด ถ้าไม่ใช่เวบบอร์ด สำหรับผมแล้วเหลือ 5%)

ที่ผมพูดได้เพราะผมมั่นใจว่า ผมทำได้และก็ได้สรุปออกมาในรูปแบบนี้
หลายคนอาจจะ อ่านข้อความจากผมแล้ว งง
ถ้าังั้นตั้งแต่นี้ต่อไป ผมจะ โพสข้อความแบบนี้ละกัน
\\ ข้อความ = ข้อความ จริงจริงที่มาจา ใจ (อาจจะดูกวนๆ) ตั้งเป็นจิตที่ 2 ละกัน
// ข้อความ = ข้อความ จิงจัง ที่มาจากจิต ตั้งเป็นจิตที่ 1 ละกัน
[ข้อความ] = ข้อความ สร้างสถานการณ์หรือ บรรยาย ,สถานะ ตั้งเป็นจิตพิเศษ ที่ 3

อย่าเพิ่งคิดว่าผมบ้านะ
คุณไม่เคยทำหล่ะสิ แล้วก็น้อยคนด้วยที่ทำได้
{โดยจิตที่ 3 ที่ ว่า ผมเพิ่งจะ ทำได้เมื่อเร็วๆนี้เองนะ (รู้สึกว่าังั้น)}
เคยอ่านเจอในหนังสือ ประวัติของผู้เขียนการ์ตูนชื่อดังจาก ญี่ปุ่น เชียวนะ
เค้าบอกว่า การจำแนกจิต จำเป็นในการจินตนาการ การเขียนการตูน

"สิ่งแบบนี้ จะค้นพบด้วยตัวเอง แต่จะพบได้ไวขึ้นหากมีคนแนะนำ"

บางครั้งผมต้องยอมรับเลยว่า การรักษาสมดุลในสถาพแบบนี้ มันทำให้ผมเวียนหัวเร็วมากๆ บางครั้ง คิดเยอะ จนจะอวกเลยทีเดียว

{ผมว่ารุ่นพี่หลายคนคงเจอปัญหานี้
ตอนเขียนโปรแกรมจำเป็นต้อง
แบ่งหน้าที่สมองเลยหล่ะ
1.เรียก source ว่ารู้คำสั่งอะไรบ้าง จากสมอง
2.คิดความสามารถที่จะใช้ในโปรแกรม
3.ออกแบบหน้าตาโปรแกรม
4.เริ่มเขียน source
5.ประมวลผม หรือ เริ่มลงมือทำ
6.ทด (ความจำชั่วคราว)
โดยทั้ง 6 นี้ จะต้องอยู่ในสมองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงจะเริ่มเขียนโปรแกรม ได้ จริงไหม?
สิ่งนี้แหละ ที่ผมใช้เรียกว่า จิต เพราะทุกจิตต้องสัมพันธ์กันพร้อมๆกัน
ย้ำ[[จะต้องทำพร้อมๆกันทั้ง 6 ขั้นตอน]]
หรือว่าคุณจะต้องคนเพิ่ม เพื่อรับหน้าที่อื่นไป สิ่งนี้ผมเรียกว่า "จิต"

ก่อนเขียนโปรแกรมบางคนอาจจะต้องใช้เวลา บิ๊วอารม (build) พักใหญ่ถึงจะเริ่ม เขียนโปรแกรมได้ ผมก็เช่นกัน อย่าง ข้อความพวกนี้ที่ผมเขียนไปนั่นคือ ผม ทำใจพักใหญ่แล้ว ถึงได้เริ่มเขียน จริงไหม }?

ปล.สุดท้ายนี้
ผมอยากจะถามว่า พวกคุณเคยทำแบบนี้บ้างหรือป่าว
(นี่ไม่ใช่แบบสอบถาม จะตอบในบอร์ดหรือไม่ตอบก็ได้ แต่ควรจะตอบไว้ในใจ)
-การย้อนมองดูตัวเอง แล้วดูว่าคุณทำดีเพื่อ คนรอบข้าง <จริงๆ>แล้วหรือยัง?
-คุณมีค่าพอที่จะให้เพื่อนของคุณเรียกตัวคุณเองว่าเพื่อนแล้วหรือไม่?
-การถามตัวเองไม่ใช่คนบ้านะ !
-คุณคิดว่าผมบ้าหรือป่าว ?<ถามจริงๆนะ ตอนนี้ผมเองตอบไม่ได้แล้ว pm เข้ามากรุณาอย่าตอบเล่นๆ ถ้าจะดี ใ้ห้เหตุผลด้วยก็ดีนะครับ>

//////////////////จบละนะ ส่วนหนึ่งที่มาจากใจผมเอง////////////////////
บอกไว้ตรงนี้่เลยว่า ผมจะไม่กลับเข้ามาดูกระุทู้นี้อีก ผมไม่อยากได้คำตอบหรือคำประชด
เพราะงั้นถ้าจะตอบอะไรก็อย่าหวังที่จะให้ผมได้กลับเข้ามาอ่านนะคับ

สุดท้าย ขอให้ กระทู้นี้ ค่อยๆ จมลงไป เรื่อยๆ แต่โปรดอย่าลบ เพราะผมจะกลับมาอ่านอีก หลังสอบ A net อีก

เอาหล่ะ ลาก่อนนะ

:: NoteBakery :: · « **Reply #15 on:** January 10, 2008, 12:31:16 AM »

เท่าที่อ่านคุณ mizaru เป็นคนที่มีหลักการคิดดีนะ ได้ศึกษามาเยอะ หลายๆอย่างเป็นความจริงที่ผมเถียงไม่ได้เหมือนกัน และมนุษย์ก็เป็นสัตว์ที่หาเหตุผลมาเพื่อเข้าข้างตัวเองได้เสมอ เอาหละ ผมไม่อยากพูดอะไรมากมายถ้าเกิดบังเอิญ เผลอเข้ามาก็อยากบอกไว้แค่ว่า การที่คุณจะเข้าสังคมไหนๆ คุณต้องอาศัยการปรับตัวและความเข้าใจต่อสังคมนั้นๆ ไม่ว่าสิ่งที่คุณทำถือว่าถูกแล้วก็ตาม ก็ไม่ทำให้คุณเป็นคนที่สามารถอยู่ร่วมกับสังคมนั้นๆได้ โชคดีกับสังคมของคุณนะ

thanachit · « **Reply #16 on:** January 10, 2008, 01:19:16 AM »

ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้แล้วกันครับ
พี่เข้าใจว่าคนเรามันมีทั้งส่วนที่ดีและไม่ดีกันทั้งนั้นครับ

บอกได้อย่างเดียวอะไรที่คิดว่าทำแล้วเราสบายใจก็ทำไป
ไม่ต้องไปฟังเสียงใคร ถ้าคิดว่าเค้าไม่ได้มีอิทธิพลอะไรกะชีวิตเรา
และสิ่งที่เราทำนั้นถูกต้องและไม่กระทบต่อใครในเรื่องของความเดือดร้อนครับ

คนเรายังไงเกิดมาคนเดียวตายคนเดียวอยู่แล้ว

และพี่ก็เชื่อเสมอว่าน้องมีดี เก็บมันเอาไว้เป็นแรงและพัฒนาตัวเองให้ยิ่งขึ้นต่อไป

ฝากถึงน้องๆ ที่สอบติดเข้าไอทีลาดกระบังแห่งนี้
พี่มั่นใจว่าต้องมีคนเก่งมาก ๆ อยู่ด้วยแน่นอน
คนเราจะเก่งได้ พี่คิดว่า เค้าต้องเป็นคนที่พัฒนาตัวเองเสมอทั้งในด้านอารมณ์ สติปัญญา และสุขภาพกาย
การที่จะอยู่ในสังคมไอทีได้อย่างยั่งยืน ก็คือ ต้องการพัฒนาตัวเองเสมอ ใฝ่รู้ อ่อนน้อมถ่อมตน
เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ครับ

ยินดีต้อนรับเข้าสู้รั้วไอทีลาดกระบัง สถาบันที่พี่ภาคภูมิใจ
และหวังว่าน้องๆ ทุก ๆ คนที่เลือกที่นี่คงจะภูมิใจเหมือนพี่ครับ
ขอให้โชคดีทุกคน

Onausa · « **Reply #17 on:** January 10, 2008, 07:26:41 AM »

ชีวิตใครบ้างที่ไม่มีปัญหาล่ะค่ะ ทุกคนก็ต้องปรับตัวและยอมรับมันให้ได้ และหากคุณทำได้ชีวิตก็มีความสุขค่ะ
แต่ถ้ามัวแต่คิดกังวลกับเรื่องเก่าๆโดยไม่คิดแก้ไขปรับปรุงตัวเองล่ะก็คิดไปให้ได้อะไรขึ้นมา นอกจากความรู้สึกไม่ดี ยังไงก็ลองคิดดูนะค่ะ เราอาจจะคิดถูกหรือผิดก็ได้ แหะๆ

ไอ แอม กอ เกด :)) · « **Reply #18 on:** January 10, 2008, 06:29:47 PM »

เป็นคนที่ ,,, ไม่น่า คบ เอาซะ เลย

Icewanted · « **Reply #19 on:** January 10, 2008, 06:58:58 PM »

ผมกำลังจะจบจากโรงเรียนแล้วปลายเดือนนี้

คิดว่าท่านคงเช่นกัน
อยากให้หาเพื่อนที่สนิทที่สุด ใช้เวลากับเพื่อนให้มากที่สุดครับ
ชีวิต ม.ปลาย. . . ผมว่าเป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากที่สุดครับครั้งหนึ่งของชีวิตครับ

อย่าให้ทุกอย่างสูญเปล่าไปกับกาลเวลา . . .

News:

Author Topic: [แพ่มฮะ]รายกันเนี่ย โปรเจ็คเยอะแยะ งานเข้ามากมายไม่ออกไปซะทีว้อย (Read 11552 times) Tweet Share