เอาเหอะ
เราว่าการที่จะปรับตัวเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องยากเลยนะ
ไม่มีคำว่าสายถ้าเราคิดจะทำ
เราก็พอจะเข้าใจเรื่องเพื่อน ส่วนใหญ่อาจารย์มักจะมองเด็กที่ภายนอก อยากที่ห้องเรางี้อ่ะ -*- พวกเค้ามา รร สาย ไม่ได้ทำเวร อาจารย์บ่นเอ๊า บ่นเอา แต่พอถึงเวลาเด็กที่อาจารย์ให้ความไว้วางใจที่สุดไม่ทำ กลับไม่โดนว่า แล้วสรุปทุกวันนี้พวกเค้าก็ต้องทำด้วยกันทุกวัน ใน ขณะที่เด็กที่อาจารย์ไว้ใจไม่เคยทำเลย -*- อ่านะ
แต่ทุกวันนี้ก็มีบางครั้งที่น้อยใจ แต่นอกเหนือจากนั้นๆ เพื่อนๆเขาก็มีส่วนดีบ้าง ไม่ดีบ้าง เหมือนกับตัวเราเองนั่นแหละ
***คล้ายๆกันการที่เราย้ายมาเรียนที่ใหม่ช่วงกลางเทอม บอกได้เลยว่าการที่จะเข้ากลุ่มเนี่ยมันยากอยู่แล้ว สังคมที่ไม่เหมือนเดิม เพื่อนที่เขามีกลุ่มกันอยู่แล้ว เราอาจจะมองว่าโลกนี้มันช่างโหดร้าย ฟ้านั้นช่างกลั่นแกล้งเรา
แต่ลองคิดดูดีๆสิ เราสามารถที่จะเลือกทางเดินของเราได้ นายอยากมีเพื่อน ใช่! นายอาจจะบอกว่าการพูดจาแบบนั้นมันเหมือนกับการแสดงความจริงใจ แต่เคยมีคนบอกเราว่า ไม่ว่าพูดแบบไหนก็แสดงความจริงใจได้ทั้งนั้นแหละ ขึ้นอยู่กับว่าความบริสุทธิ์ใจของคนๆนั้นต่างหากเล่า
แต่ครั้งนี้นายสามารถเริ่มใหม่ได้นี่นา ถ้านายอยากเป็นที่รักของทุกๆคน นายก็ต้องเริ่มทำก่อน นายอยากให้เขาปฎิบัติกับนายอย่างไร นายก็ควรจะทำเช่นนั้นก่อน ไม่ใช่ว่าต้องรอให้คนอื่นเขามาทำให้เราก่อน ถ้าเป็นอย่างนั้น นายคงจะหาเพื่อนได้ไม่ง่ายนักหรอกนะ
เราไม่ได้ว่า ไม่ได้ซ้ำเติม แต่เราจะบอกนายว่า คนเราควรมองดูตัวเองดีๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเราเคยโดนเพื่อนแบนเกือบทั้งห้อง โดนพี่ๆที่ค่ายเกลียดไปเกือบปีเต็มๆ เพราะนิสัยที่แย่ๆของเราแล้ว เรารู้เลยว่ามันหนักหนามากแค่ไหน แต่ทุกวันนี้ เราเชื่อมั่นในสิ่งที่บอกว่า ถ้าเราอยากให้เขาทำอย่างไรกับเรา เราก็ควรทำอย่างนั้นกับเขา แตอนนี้เราก็ประสบความสำเร็จแล้ว ถึงมันจะไม่เพอร์เฟคเลิศเลอ แต่อย่างน้อย ก่อนจบ เราก็ได้รับมิตรภาพดีๆจากที่เราพยายามทำไป นั่นแหละ....คือสิ่งที่เราเรียกว่า จริงใจ ไม่มีเสแสร้ง
เราเชื่อว่าเพื่อนๆทุกคนในบอร์ดนี้ แม้แต่พี่ๆที่นี่ก็ยังเคยต้องปรับตัวกันมาบ้าง ทั้งประสบผลสำเร็จและไม่สำเร็จ แต่พี่เขาก็ยังฝ่าฟันจนเขามีวันนี้กันได้ พี่ๆเขาก็เป็นเพียงคนๆหนึ่งเหมือนกับเรา ไม่ได้มีอะไรมากกว่าเราเลยแม้แต่ดเดียว พี่ๆเขายังทำกันได้ เพื่อนๆในบอร์ดก็ยังทำกันได้ แล้วทำไมเราถึงจะทำไม่ได้ล่ะ จริงไหม???
**มนุษย์เราคือสัตว์สังคม ไม่มีทางอยู่เพียงคนเดียวได้ และต้องฝึกที่จะปรับตัวเหมือนกับน้ำ ที่สามารถปรับตัวเข้ากับภาชณะได้ทุกสิ่ง
