เนื่องจากปีนี้ไม่ได้มีโอกาส จิบกาแฟ สัมภาษณ์เด็กน้อย ก็จะมาบอกถึงความเห็นส่วนตัวของอาจารย์ละกันครับ ย้ำว่าส่วนตัว อาจารย์ท่านอื่นไม่ทราบได้ครับว่าเหมือนกันหรือไม่
สำหรับตัวอาจารย์นั้น อาจารย์จะประทับใจกันคนที่คุยธรรมดา ๆ แบบไม่เตี๊ยมอ่ะ ประเภทถามว่าทำไมอยากเข้าคณะนี้ แล้วตอบมาเพราะคณะนี้มีชื่อเสียงโด่งดั่ง ผลิตบัณฑิตมีคุณภาพ แหมเธอไปรู้มาได้ยังไงว่าบัณฑิตมีคุณภาพ ไปทำสำรวจมาหรือไง
ดังนั้นตรงนี้ คำถามประเภทถามความเห็นพวกนี้ ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง ตอบตามสบายไม่ต้องเครียด แต่ก็รักษาน้ำใจกันนิดนึงแค่นั้นพอ คิดยังไงตอบไปเลย อยากเรียนเพราะ ใกล้บ้าน, พี่ดูแลดี, อยากอยู่ไกลจากตัวเมือง, ประทับใจจาก ITCAMP อะไรก็ว่ากันไป
สำหรับคำถามประเภทวิชาการ มีคำตอบที่ถูกต้องนั้น ที่อาจารย์พบเจอมาส่วนใหญ่ และไม่ค่อยชอบเลยคือพวก แถไปเรื่อย เช่นถามว่าเคยเขียนโปรแกรมภาษาซีมั่งมั้ย ตอบว่าเคย แล้วถามแล้วถ้าต้องเขียนแบบนั้นแบบนี้ทำยังไง ตอบว่าจำไม่ได้ ไม่ได้เขียนมานานแล้ว ทั้ง ๆ ทีเ่ป็นเรื่องพื้นฐานเลย ประมาณนี้เรียกว่าอาจารย์กินน้ำไม่ได้ทีเดียว เพราะว่าแก้ตัวกันน้ำขุ่น ๆ
คำถามประเภทวิชาการเหล่านี้ รู้ก็รู้ ไม่รู้ก็ไม่รู้ครับ อย่าโกหก อย่าแถ มันจะทำให้ดูไม่ดี เรื่องพวกนี้หลอกอาจารย์ไม่ได้หรอกครับ อย่าหวังซะให้ยาก (สำหรับอาจารย์คนไม่เก่งแต่ซื่อสัตย์จริงใจ ดีกว่าคนเก่งที่โกง ร้อยเท่าพันเท่าครับ)
สุดท้ายเป็นเรื่องที่อาจารย์ให้ความสำคัญอีกเหมือนกัน คือภาษากาย เวลาที่สัมภาษณ์กัน ถ้าใครตอบคำถามแล้วสบตาอาจารย์นี่ ประทับใจเลย แสดงว่าต่อไปเราเรียนกันได้ กล้าพูดกล้าถามกล้าคุย แต่ประเภทอายหลบตานี่ไม่ค่อยเวิร์คนะสำหรับอาจารย์ อีกประเภทคือคุยไปเกาไป เขย่าขาไป แคะขี้มูกไป หมุนเก้าอี้ไปมา พวกนี้ก็ไม่เวิร์คสำหรับอาจารย์
ดังนั้นเวลาสัมภาษณ์พยายามรักษาบุคลิกให้ดี ๆ อย่าเอาพฤติกรรมความเคยชินที่ไม่ดีมาแสดงให้เห็นในห้องสัมภาษณ์มันจะทำให้คนที่คุยด้วยไม่รู้สึกประทับใจครับ
หลัก ๆ สำหรับอาจารย์ก็มีแค่นี้นะครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผลการสัมภาษณ์ต้องเอาสิ่งอื่นๆ มาประกอบด้วย ไม่ใช่ว่าทำพลาดไป อาจารย์ไม่ประทับใจแล้วจะไม่ได้เรียน ไม่ใช่ครับ มันต้องดูผลโดยรวม พยายามให้ดีละกันครับ เป็นกำลังใจให้อยู่ห่างๆ อย่างห่วง ๆ
ปล. ที่สำคัญอย่ามาสายครับ แม้แต่นาทีก็ไม่ควร
