ชีวิตเราตอนนี้เหมือนคำว่า "IT @ KMITL" กำลังลบหายไปจากความคิด เพราะด้วยความ "สอบจริง...เจ็บจริง" ช่วงนี้ฉันกำลังเรียน System Analysis and Design ณ แห่งหนึ่งของประเทศไทย โอ้ว ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นวิชาที่ฉันชอบมากในเรื่องของการสอดแทรกส่อเสนอ ในการทำระบบให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม หรือพัฒนาระบบให้เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ฉันอ่านและบริหารโครงการเข้าใจดีนะ แต่ว่าเรื่งอหนึ่งกี่ปีกี่หนยังไม่เข้าใจเสียที นั่นคือ UML ยังมีคำถามจุดยืนอยู่ว่า ชีวิตของนักวิเคราะห์และออกแบบระบบจริง ต้องดีไซน์ Use Case Diagram เข้าทุกสตริทเลยหรือไม่ ตอนนี้ฉันยังไม่เคยพบคนที่เป็น SA ตัวจริง และมืออาชีพ มาตอบคำถามจุดนี้เลย ในเนื้อหาจะเน้นเรื่องการพัฒนาระบบ SDLC การสัมภาณ์และวิเคราะห์ จุดที่ยากคือการเรียนรู้กระบวนการธุรกิจ เพื่อมาพัฒนาระบบในรูปแบบสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศ จุดนี้ถ้าไม่ใช่นักธุรกิจ หรือ ลองสัมผัสจริง เราไม่อาจเขียนระบบได้เลย ด้วยธรรมชาติของนชาวไอที คือ เน้น "เทคโนโลยี" มากกว่า "ธุรกรรม" อาจจะสอดคล้องยากพอสมควรเพราะ เรื่องของธุรกิจส่วนใหย่ไม่ถนัดเท่ากับนักบริหารธุรกิจ จริง งบประมาณและเงินตราเราไม่สามารถมองเห็นในการทำโครงการ ได้ จุดนี้ก็ยากอีกจุกหนึ่งที่ต้องตีราคาเบ็ดเสร็จทั้งหมด ปัจจุบัน programming Freelance มีเยอะมากและเชี่ยวชาญค่อนข้างสูง นักวิเคราะห์ระบบมองว่าจุดนี้คือการ Saving project ที่ให้การพัฒนานั้นมีราคาถูกและดีที่สุด และลดความยุ่งยากในด้านการอิมพลีเมนต์ แต่มุมมองของฉัน การอิมเมนต์ด้วยผู้แทน Software foe Solution Company น่าจะเป็นทางที่ดีที่สุดในการลงทุน เนื่องจากมีจำนวนนักพัฒนาระบบมากกว่า การดูแลบำรุงรักษามีขั้นตอนได้ง่ายกว่า ขณะเดียวกัน การปรับวอฟท์แวร์ให้เหมาะกับองค์กร เป็นความท้าทายแก่บริษัทที่สุด เพราะต้อง Reengineer software เดิมให้เหมาะสม
ฉันว่าการวิเคราะห์ออกแบบไม่ได้เป็นเรื่องยากสำหรับฉันเลย แต่เรื่องยากสำหรับฉันคือพื้นฐาน UML และ Database บนความซับซ้อนทีไม่น่าอภัย
