หากความรักเป็นดังเส้นทางสายหนึ่ง ซึ่งอาจจะมีความหมาย
แต่คนใช้มันมามากมายเต็มที เส้นทางจึงมีนิยาย
เส้นทางนี้มันเป็นเส้นทางสายเก่า เก่าๆแต่มีความหมาย
เส้นทางนี้จะเป็นเส้นทางนิยาย ไม่มีวันตายนิรันดร์
[/b][/color]
ช่วงนี้ก็ทำงาน งาน งาน และงาน แหละ ไม่ได้ดูเรื่อง The Devil of Prada แต่ดูเรื่อง Padra แห่ง Data Mining มาทุกวันดาตาบาเซ่ (Database) Related จนเวียนเกล้าแหละ เจ้า 6515b ก็เป็นกำลังใจให้ขณะผมสลบคากองงานสักพัก และแล้วก็ได้ยินเพลง เส้นทางนี้
ณ IT @ KMITL ท่อนเพลงนี้นำล่ะครับ คงคิดถึงไอทีลาดกระบังเมื่อสมัย 5 ปีแล้ว ที่จะเดินทางไปหา ความหมายอุดมการณ์ตัวเอง กลับกลายเป็นเดินทางไปซดใบบัวบกที่ชอกช้ำจากการเข้าลาดกระบังไม่ติด 555+
การเข้าเรียนสมัยผมจะจำกัดเพียงเอนทรานซ์ซึ่งเป็นอะไรที่โหดร้ายน่าดูสำหรับเด็กกิจกรรมอย่างผมนะ
ความฝันไปเรียนลาดกระบังเป็นรุ่น 2.0 แต่เกรดดันเป็น 2.01 ไปสอบวิชาฟิสิกส์ เคมี เลขความกัน ยังขาด 19 คะแนน ก็ชอกช้ำสิเขาเอาร้อยคะแนนขึ้น ในเวอร์ชั่นพิเศษ ในวันที่ 19 เมษายน 2547 การสมัครเข้าปริญญาตรีนั้น ผมมีสายตามุ่งมั่นมาก เข้าเดินไปลาดกระบังหมายหวังขอให้เรียนที่นี่สักที และจะทำทุกวิถีทางที่จะเข้าให้ได้ รั้นอีกตังหาก สุดท้ายมันล้มอย่างเจ็บปวด ที่เจอยัย เวร จอง ที เพื่อนที่โรงเรียนเก่าติดทางด่วน ย่านบางจาก ลูกเลขาผู้อำนวยการ ที่เรียนห้องเดียวกันกบัผมสิ เย้ย ว่าเดี๊ยนติดภาคพิเศษแล้ว โฮ๊ะๆ เอ็งห่วยสุด ๆ เอนก็ไม่ติด เรียนก็ห่วย ผมนั้นฟังยัยนี่แล้ว รู้สึกเก็บกดมากมายที่เพื่อนร่วมห้องชะตาสุดทีนอย่างยัยเวรจองทีเย้ยไม่ยั้ง เม้าส์กระจายวันที่ผมนั้นร้องไห้ผิดหวัง จนไปนั่งกรี๊ดในสุขาชายชั้นหนึ่งข้างห้องสมุดคณะ หลังร้องให้เสร็จคงไปร้องไห้ต่อที่บอร์ดไอทีลาดกระบังอีกที ไม่รู้ว่าใครจะมาซับน้ำตาให้ (ซับน้ำตา Admission ก็ยังไม่มี แถมภาพจะออกแนวน้องมิวรักแห่งสยามร้องไห้ในฉากสุดท้ายก่อนจบ) แถมบอกว่าถ้าโชคชะตาไม่คลาดกันขอให้กลับมาเรียนที่นี่อีกครั้ง พร้อมกับสายตาตาพิฆาตยัยเวรจองทีว่า ใครจบช้าและสิ่วก่อน ฉันจะเอา Network cisco CCNA ตบหน้าสัก 10 ที ให้สะใจแบบมิวสิกหวง ของเจ๊ปาน
และแล้ว ชียัยเวรจองทีหายต๋อมไปจาก คณะไอทีลาดกระบังตั้งแต่ปี 2 เพราะเรียนไม่ไหว ไปถือเทียนที่รามแทน กร๊าก คุณเผือกสะใจสิ แบบนี้ตาเผือกจิกไม่ต่างกะยัยเชอร์รี่ในเรื่องสงครามนางฟ้า เย้ยนังรสรินสุดขั้ว (เวรกรรม ผมติดละครงอมแงม) นี่ก็จบมาแล้ว 4 ปีแห่งปริญญาตรี ณ สาขาไอทีมีคุณงามแซ่ซ้องนิดๆ แประดับประกายพร้อมไป หรือเส้นทางจะเป็นความจริงแล้วที่ผมนั้นจะได้เดินทางสายฝันให้เป็นจริงสักที ไม่มีวันตายถ้าผมนั้นยังมีปรารถนาหยั่งลึกและจะกล้าไปประเดิมหลักสูตรใหม่ปริญญาโทที่แห่งนี้ ยั่งมีความหายเสมอ ทีพร้อมเดินทาง และจะเดินต่อไปจนกว่าชีวิตนั้นใกล้สิ้นลมที่แห่งหกนึ่งของความรัก ....
ป.ล. เรื่องนี้มันจะจริงน้อยเพียงใด ลองไปหาดูละกัน ...เออ
