IT@KMITL Forums
IT@KMITL Admission => ปริญญาตรี => Topic started by: ShinKun on May 10, 2008, 08:23:41 PM
-
การทำกิจกรรมเป็นสิ่งที่ดีและสนับสนุนให้ทำ แต่ควรให้
อยู่ในระดับพอประมาณอย่าให้เสียการเรียน
วิชาไหนที่ทำไม่ได้ เรียนไม่รู้เรื่อง ต้องยิ่งขวนขวาย
หมั่นทำโจทย์ ทำแบบฝึกหัด ไม่ใช่ปล่อยไปเรื่อยๆ เฉื่อยๆ
ท้ายสุดก็ F
การได้เกรดดีไม่สำคัญ......เท่ากับความรู้และความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในวิชานั้นมาพร้อมๆ กับเกรด
เรียนให้เข้าใจและมั่นใจในความรู้ แล้วเกรดดีๆ จะได้มาเอง
ไม่ใช่เรียนไปหลับๆ ตื่นๆ แล้วไปท่องเอาก่อนสอบ
กิจกรรมต้องทำ แต่อย่าให้เป็นตัวหลักในการใช้ชีวิตมหาลัย
เพื่อนต้องมี แต่อย่าให้เพื่อนเป็นตัวกำหนดชีวิตเรา
ไม่มีใครช่วยเราได้ ถ้ามีปัญหา ทุกอย่างต้องพึ่งพาตัวเอง
อย่าให้สิ่งบันเทิงเริงรมย์มาทำให้เขว
สารพัดความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นใน 4 ปีที่คุณเรียน
ตั้งสติให้ดี
อุดมศึกษาปี 1 ไม่ใช่ มัธยม 7
ปรัชญาการเรียนการสอน การดำรงชีวิตจะเปลี่ยนไปเยอะครับ
ควรเตรียมตัวในการเรียนไปล่วงหน้า อ่านเนื้อหาล่วงหน้าก่อนเข้าฟังบรรยาย อ่านวิธีปฏิบัติการและเนื้อหา ก่อนเข้าห้องปฏิบัติการ
การศึกษาในมหาวิทยาลัยจะต้องทำตนเองให้เป็นactive learner
การจัดการเวลาเป็นเรื่องสำคัญมาก และจะสำคัญไปตลอดชีวิต
ระลึกอยู่เสมอว่าคนแต่ละคนต่างกัน บางครั้งเห็นเพื่อน ขาดเรียนไปทำกิจกรรมได้ แล้วกลับมาก็ยังผ่าน แต่บางคนทำเหมือนกันแต่ตก
ดังนั้นต้องรู้ตนเองว่าทำได้แค่ไหน
บางครั้งจะมีเฉลยของพี่ๆมาให้ใช้(เช่นพวกเฉลยlab) โปรดระลึกไว้เสมอๆว่า วิชาในชั้นปีสูงๆยิ่งยากขึ้นและต้องใช้พื้นฐานของระดับล่างๆ ดังนั้นถ้าคุณผ่านๆโดยใช้เฉลยของรุ่นพี่ๆ โดยไม่มีความรู้ในหัว จะมาตายเอาในวิชาชั้นปีสูงๆ ซึ่งเป็นการเขียนบรรยายทั้งนั้น รวมทั้งบางวิชาต้องมาdefendกับคณาจารย์
การสอบแบบopen book อย่าชะล้าใจว่าไปอ่านในการสอบก็ได้ เพราะมันจะหาอ่านไม่ทัน ถ้าไม่เคยรู้เนื้อหามาก่อน
วิชาที่เห็นไม่รอด ก็dropเสียครับ จบช้าไป ก็ยังดีกว่าไม่จบ
หลายมหาวิทยาลัยนอกจากอาจารย์ที่ปรึกษาแล้ว ยังมีกลุ่มที่จะช่วยให้การปรึกษาในเรื่องการเรียนอีก
อย่าอายเพื่อนที่จะใช้ เพราะเป็นเรื่องของเราที่จะจบไม่จบ ไม่ใช่เรื่องของเพื่อน
ถ้าเข้าไปเรียนแล้วไม่รอด ก็ออกมาเถอะ การไม่จบไม่ได้หมายความว่าเราโง่ เพียงแต่เราไม่ถนัดในสาขานั้นๆเอง
ชีวิตยังมีอีกเยอะ พยายามหาสิ่งที่เหมาะกับตนเอง
Credit: Practical x 2, Epinephrine, KL
-
ขอบคุณครับพี่ :45:
-
:46:
หวั่นๆ
สอบติด แต่ เรียนไม่จบ นี่อายเค้า มากมายนะเนี่ย :14:
-
เสียว เล้ย
อ่ะ พี่
-
:45:
-
ว้าววว โดน
-
ซึ้งโดนใจ ถูกใจ ฮาๆ ขอบคุณครับสำหรับคำแนะนำดีๆ :12:
-
ขอบคุณครับพี่บอย โดนมากๆ (โผมจะตั้งใจเรียนอิอิ)
-
อ่านแล้วทำให้กลัวๆอยู่ว่าจะได้ดรอปตั้งแต่เทอมแรก - -"
-
แหล่มๆๆ โดนใจเจงๆๆเลย :45:
-
ไม่ใช่เด็กปี 1 แต่ก็เคยคิดจะทำหลายๆ ข้อ
เช่นอ่านก่อนไปเรียน อันนี้เคยลองแล้ว
แต่ไม่เคยเกิน 1 เดือน ฮ่าๆ
เห็นด้วยว่าวิชาไม่รอด ให้รีบดรอป อย่าลังเล
เด๋วจะแดกเอฟ แบบไม่ทันตั้งตัว
:56: :56:
-
โดนมากเลย คุงคับ
-
อย่าไปกลัวการดรอบนะครับ ถ้ากลางภาคมันแย่จิงๆแล้วคิดว่า ปลายภาคอัพไม่ได้ก็ดรอบไปเลย
อย่าลังเล ดีกว่าD F นะครับแล้วมันจะติดโปรและสุดท้ายก็Tire~~
ทางที่ดีที่สุดก็อ่านหนังสือ ไม่เข้าใจก็ถามเพื่อนเพราะถ้าไม่เข้าใจพออ่านหนังสือก็อ่านไม่รุเรื่อง
แล้วก็จะไม่อยากอ่านแล้วก็จะทำข้อสอบไม่ได้นะเออ !! หมั่นติวกะเพื่อนบ่อยๆ :37:
-
ไม่ใช่เด็กปี 1 แต่ก็เคยคิดจะทำหลายๆ ข้อ
เช่นอ่านก่อนไปเรียน อันนี้เคยลองแล้ว
แต่ไม่เคยเกิน 1 เดือน ฮ่าๆ
เห็นด้วยว่าวิชาไม่รอด ให้รีบดรอป อย่าลังเล
เด๋วจะแดกเอฟ แบบไม่ทันตั้งตัว
:56: :56:
ตั้งตัว ยังรับไว้เกือบไม่ไหวเลย :56: :56: :56:
-
ขอบคุนนะคะ ทำให้รู้ว่าเปิดเทอมแล้วต้องตั้งใจเรียนอีกมากมาย
-
พี่บอย
ทำไมพี่เปนคนดีปานนี้
ช่างน่าชื่นชมยิ่งนัก
-
:12: อ่านแล้ว รู้สึกตัวเองได้เลยว่า อนาคตในมหาลัย ต้อง แอคทีฟ ตัวเองให้มากกว่า มัธยม
นี่แหละ ชีวิต
ขอบคุณนะครับ ที่นำข้อคิดดีๆ มาให้รับทราบกันนะครับ อิอิ :45:
-
จบช้า ดีกว่า ไม่จบ --"
-
ขอบคุณหลายๆครับพี่บอย แล้วผมจะพยายามนะ :54:ไฟติ้ง!
-
อ่านแล้วรู้สึกหวั่นใจจังแฮะ...
เห็นชัดเลยว่าต้องเปลี่ยนแปลงอะไรๆ อีกมาก เล่นๆคงไม่ได้ละ ทำให้รู้สึกเหมือนต้องไปวิ่งฝ่าดงระเบิด(เกินปาย) :50:
ยังไงก็จะพยายามคร้าบบบ (ถ้าเกิดป๋มจะตกหลุมระเบิดเพื่อนๆ +พี่ๆ ก็ช่วยป๋มด้วยนะงับๆ)
-
ว้าวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ซาบซึ้งยิ่งนัก :44:
-
อ่านแล้วรู้สึกหวั่นใจจังแฮะ...
เห็นชัดเลยว่าต้องเปลี่ยนแปลงอะไรๆ อีกมาก เล่นๆคงไม่ได้ละ ทำให้รู้สึกเหมือนต้องไปวิ่งฝ่าดงระเบิด(เกินปาย) :50:
ยังไงก็จะพยายามคร้าบบบ (ถ้าเกิดป๋มจะตกหลุมระเบิดเพื่อนๆ +พี่ๆ ก็ช่วยป๋มด้วยนะงับๆ)
อย่าพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่ออารัยคับ เเค่ปรับก้อ พอเเระเอิ๊กๆ^^
เล่นๆๆ ก้อ ได้น่ะค่ะ ตะเเองลองมาอยู่ก่าเค้าสิ เรียนจบไป ปี นึงเเเระ
ยังรุสึกได้ถึงความว่างเปล่ีา เเละล่องลอย- -
-
อ่านแล้วรู้สึกหวั่นใจจังแฮะ...
เห็นชัดเลยว่าต้องเปลี่ยนแปลงอะไรๆ อีกมาก เล่นๆคงไม่ได้ละ ทำให้รู้สึกเหมือนต้องไปวิ่งฝ่าดงระเบิด(เกินปาย) :50:
ยังไงก็จะพยายามคร้าบบบ (ถ้าเกิดป๋มจะตกหลุมระเบิดเพื่อนๆ +พี่ๆ ก็ช่วยป๋มด้วยนะงับๆ)
อย่าพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่ออารัยคับ เเค่ปรับก้อ พอเเระเอิ๊กๆ^^
เล่นๆๆ ก้อ ได้น่ะค่ะ ตะเเองลองมาอยู่ก่าเค้าสิ เรียนจบไป ปี นึงเเเระ
ยังรุสึกได้ถึงความว่างเปล่ีา เเละล่องลอย- -
:50: :50: :50: :50: ชัดเจนจิงๆ
-
:05: :05: :05:
อ่านล่ะแบบว่ากลัวๆไงไม่รุ้แฮะ
เฮ้อออ >.<
.
.
สู้ๆๆๆ :58:
-
:06: ต้องฝ่าฟันอีกเยอะใช่มั๊ยเนี่ย พออ่านแล้วก็เริ่มกลัวและ :44:
จะพยายามเต็มที่ค่ะ :12:
สู้ๆๆๆ :46: