วันนี้ไปเซิร์ชนู่นเซิร์ชนี่มาเจอเรื่องแปลกๆมาแชร์ให้อ่านนะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า. . .
1. โค้งยายจ้อย (สะพานข้าม มอเตอร์เวย์ ฝั่งรุ่งอรุณ กับครุฯ) ยายจ้อยเนี่ย แกขี่รถมาแล้วโดนรถชนบนสะพาน วัญญาณแกก็ยังไม่วนเวียนไปไหน
ยัง คงอยู่ที่บริเวณสะพานอยู่ แล้วในบางวัน ช่วงหลังเที่ยงคืน แกก็จะออกมาวิ่งอยู่บนราวสะพาน
หรือไม่ก็มานั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของ คนที่ขี่มาคนเดียว หรืออะไรแบบนี้แหละครับ
ตีสองตีสามลองไปขับรถ ดูครับ แล้วมองกระจกหลัง อาจจะเห็นอะไรดีๆ
2. คณะครุฯ ชั้น 3ตรง ดาดฟ้าชั้น 3 มีเรื่องเล่าว่า มีนักศึกษากระโดดจากชั้น 6
ตกลงมาเสีย ชีวิต ที่ลานดาดฟ้านั่นเอง ดึกๆ ตรงชั้น 3 (ภาควิชาฯ ครุวิศวะ)
ดึกๆๆ วังเวงมากๆๆ
3. ห้องน้ำ ตรงโรงอาหารวิดยาฯห้อง น้ำหญิง ตรงโรงอาหาร (ซอกเล็กๆ ตรงร้านก๋วยเตี๋ยว)
ไม่มีกระจก เนื่องจากถูกถอดออกไป เพราะมีคนเล่าว่า
มีนักศึกษาคนหนึ่ง เข้ามาใช้ห้องน้ำ พอมองตัวเองในกระจก
ก็เจอ ....
4. ห้องน้ำ ตึก Aห้องน้ำหญิงชั้นบนสุดของตึกเอ คณะวิศวะที่ลาดกระบัง
มีศาลพระภูมิอยู่
5. ชั้น 7 ตึก 12 ชั้นมีเด็กกระโดดตึก จากชั้น 7 ทำให้ทางสถาบันฯ ปิดใช้ชั้นนั้นไปนานเลยทีเดียว
กลางคืนก็จะเปิดไฟไว้ตลอด แล้วลิฟท์ชั้นนั้นๆ ก็จะเปิดออกเองบ่อยๆๆ
และเป็นชั้นเดียวที่มีสายสินธ์ ล้อมรอบ
6. ประตูรั้ว ตรงคณะสถาปัตฯมีเรื่อง เล่าว่ามีคนเห็นคนแก่ๆ เดินสวนมา จำได้ว่า หน้าตาคล้ายๆ ท่านเจ้าคุณ
หัน ไปอีกที ก็หายไปแล้ว ตั้งแต่นั้นมาก็ปิด ไม่เปิดอีกเลย
กับอีกเรื่อง หนึ่งคือ มีคนเห็น เป-รต อยู่เฝ้าประตูนั้น ตอนกลางคืนบ่อยๆ
7. วัดปลูกฯ หรือ ที่เรียกกันว่า ว้ด4 ที่อยู่ใกล้ ซอยเกกีงาม จะมีคำล่ำลือว่าผีดุมากชนิดที่ว่าเมื่อตกกลางคืนจะไม่มีใครกล้าผ่าน
โดย เฉพาะใต้ต้นโพธิ์ ที่ลือกันว่าจะมีเปรตมายืน เพื่อขอส่วนบุญ หากใครผ่าน เมรุให้สังเกตว่าหน้าต่างบานหลัง
จะไม่ปิดและจะมีม่านซึ่งวันดีคืนดีมีศพ ที่ญาติมาน้อย จะมีบางอย่างเปิดม่านเฝ้ามองผู้คนเพื่ออยากให้มาร่วมงานศพของตน
หรือ เมื่อขับรถหลังจากลงสะพาน จะมีกลิ่นซากศพ ซึ่งแต่ก่อนเมื่อนำศพมาแล้วยังขนเข้าโกดังไม่ได้ก็จะพักโลงไว้
ตรงชายน้ำ บางทีศพที่นำมาก็อืดน้ำเหลืองไหลจึงจำเป็นต้องเจาะโลงเพื่อทิ้งน้ำเหลือง เพื่อนๆ ที่พักอยู่ที่ซอย
เกกีงาม ที่พักหอพักลองเปิดม่านนอนแล้วหันเท้าไปทางเมรุอาจจะเจอเปรตมายืนที่ หน้าต่างเพื่อขอส่วนบุญก็ได้
credit :
http://id20.site90.com/index.php?topic=51.0เรื่องนี้เกิดประมาณปี 2541 ที่ สถาบันแห่งหนึ่ง ย่านลาดกระบัง เรื่องราวนี้เป็นการลองดีของเพื่อนๆ ที่เรียนวิศวะฯด้วยกัน มีอยู่คืนหนึ่งในภาคเรียนที่สอง เทอมนั้นเราไปเรียนที่ตึก A ชั้น 5 เราเรียนช่วงเวลาเย็นกันทุกวันจนถึง2 ทุ่ม ในชั้น5นี้เอง นักศึกษาที่เข้ามาใหม่ต้องพบความประหลาดใจทุกคนเมื่อเรามาเรียนตึกนี้ครั้ง แรกๆ เดินผ่านห้องน้ำหญิง จะมีศาลเจ้าที่ติดอยู่บนผนังห้องน้ำ มีดอกไม้ธูปเทียนและน้ำแดงอยู่ด้วย แต่เป็นห้องน้ำหญิงเราแค่เดินผ่าน เมื่อเข้าเรียนจึงถาม ดร. ที่ท่านมาสอนว่าห้องน้ำนี้ประวัติอย่างไร ท่านก็เล่าเพียงคร่าวๆ ว่านักศึกษาหญิงอกหัก เลยมาผูกคอตายที่นี่ เป็นเรื่องที่ทำให้สองคณะไม่ลงรอยกันหลายๆปี เวลาพวกเราก็เลิกเรียนก็เดินผ่านห้องน้ำนี้ตอน2ทุ่ม รู้สึกขนลุกทุกที ทุกคนก็รีบๆลงตึกกันทั้งนั้น เพราะตึก A ทั้งเก่าและค่อนข้างมืด เมื่อผ่านไปครึ่งเทอมเพื่อนผมสองคน ชื่อ ไอ้เม้ง กับ ไอ้อ้า มันนึกคึกอะไรไม่รู้เกิดอยากลองดีขึ้นมามันนัดกันไปดูผีที่ ตึกA ชั้น5 ห้องน้ำหญิง
วันนั้นผมมานั่งทำแล็ปอยู่ที่ภาควิชา ประมาณ 4ครึ่ง ทุ่ม ไอ้เม้งมันเดินมาชั้นสองเข้ามาที่ห้องผมกันเพื่อนอีกคนตกใจ ใครว่ะโผล่มามืดๆ สภาพไอ้เม้ง หน้าถลอก แขนแผลเป็นทาง เลือดซึม ขาซ้ายถากเป็นแผลยาว เลือดเป็นทาง
พวกเราตกใจมาถามว่า "เฮ้ย! มึงไปทำอะไรมา ไอ้เม้ง"
เม้งมันท่าทางหอบๆ บอกว่า "เดี๋ยวกูล้างแผลที่ห้องน้ำก่อน" มันก็เดินไปล้างสักพักมันก็มาในห้อง
ผมก็ถามมันว่า "มึงไปทำอะไรมา"
เม้งเล่าออกมาว่า "กูท้ากับไอ้อ้า ไปดูผีในห้องน้ำหญิงที่ตึก A" ผมขนลุกนิดๆ คิดแล้วมันเล่นกันซะเแล้ว
เม้งเล่ารายละเอียดว่า ได้ขึ้นไปบนตึกประมาณ 3ทุ่มกว่าๆ ตอนนั้นไม่มีใคร เจ้าหน้าที่กลับกันหมดแล้ว ทั้งสองคนเดินขึ้นบันไดไปยังห้องน้ำ เพื่อความสยองก็ใช้ไปฉายส่องในห้องน้ำหญิงที่มีศาลเจ้าอยู่
ทั้งสองมันสนุกกัน ที่ได้วัดใจกัน ทำเป็นเดินทั่วห้องน้ำกันสองคนสักพักไม่เป็นมีอะไร
ไอ้เม้งก็พูดออกมาว่า "ไหนล่ะผี ไม่เห็นมีเลย โธ่! โว้ยมาเสียเที่ยว" เมื่อนั้นไอ้อ้าขนลุกวาบ "เฮ้ย! ไอ้เม้งมึงพูดอะไร ไม่ดีนะโว้ย พอๆ รีบกลับกันเถอะ" ทั้งสองคนก็ลงมาจากตึกแล้วก็แยกย้ายกลับหอ ไปคนละทาง ไอ้เม้งอยู่ซอยจินดาฯ ต้องขี่มอเตอร์ไซด์กลับผ่านคณะเกษตร ประมาณ 4 ทุ่ม ช่วงถนนคณะเกษตรสมัยนั้นค่อนข้างมืด ก่อนที่จะโค้งขึ้นสะพานข้ามคลองลาดกระบัง ระยะถนนประมาณ100เมตร
ไอ้เม้ง ขี่มอเตอร์ไซด์ อยู่ๆ ก็มีเงาดำเท่าคนเดินตัดหน้ามัน ไอ้เม้งตกใจหัก รถแฉลบไปตามทาง เต็มไปด้วยบาดแผล แต่ไม่สาหัดมากนัก เพราะมันเคยเป็นนักคาราเต้ ตัวอ้วนๆอวบนิด พอล้มบนถนนได้สักพัก มันค่อยๆลุกมองหาคนที่ชนเมื่อกี้ แต่!......ไม่มีใครสักคน เม้งทั้งเจ็บ และขนลุก มันว่า "เจอแล้ว กู!"
เม้งก็เข็นมอเตอร์ไซด์ล้อบิด มาที่เก็บที่ภาควิชา แล้วก็มาเจอพวกนี่แหละ
ผมก็พูดว่า "เม้ง ไปหาหมอที่จินดารัตน์ก่อน พรุ่งนี้ มึงค่อยไปขอขมา"
วันรุ่งขึ้นผมเจอไอ้อ้าช่วงบ่ายๆ ถามว่ารู้เรื่องไอ้เม้งมั้ย
ไอ้อ้ามันพูดว่า "ไอ้ห่านะดิ *** ปากดีไปท้าทาย เขายิ่งไม่ชอบเด็กวิศวะฯอยู่แล้ว"
ผมถามไอ้อ้ากลับเจออะไรมั้ย เพราะไอ้เม้งมันเละซะขนาดนั้น
ไอ้อ้าบอก "โอ้ย! กูรู้ตัวเลยตั้งแต่ขึ้นจนลง กูไหว้ศาลตลอด ใส่พระ ก่อนนอนกูก็สวดมนต์ หลับสบาย"
ช่วงเย็นๆ ไอ้อ้ากับไอ้เม้งซื้อดอกไม้ธูปเทียน เดินไปขอขมาที่ศาลนั้น
เรื่องนี้พวกเราจำไว้เป็นบทเรียน ไม่ควรท้าในสิ่งที่ไม่แน่ใจ
หลังจากนั้น 10ปี ทางคณะต้องการปรับปรุงตึก A ท่านอาจารย์ที่ภาควิชาเล่าให้ฟังว่า ช่วงที่ปรับปรุงตึก A ต้องเชิญท่านพราหมณ์มาประกอบพิธี ย้ายศาลลง แต่ต้องประหลาดใจ ท่านพราหมณ์บอกที่นี่แปลกมาก ต้องทำพิธีหลายทีเป็นอาทิตย์กว่าจะย้ายให้เธอมาลงศาลใหม่ข้างตึก A ได้
อาจารย์ที่คุมงานบอกหลายคนเจอเรื่อง แปลกในช่วงนั้นมาก ทั้งผู้รับเหมาและคนที่มาทำงานตึกนี้ อาจารย์เล่าเพียงเท่านี้
หากใครได้ไปแถวนั้นอยากเห็นศาลใหม่ก็ขับไปดูได้ที่คณะวิศวะฯ ตึกA ติดโรงอาหารวิศวะฯ
ขอเตือน อย่าได้ท้าทายผู้ที่จากโลกไปอย่างไม่สงบ เขาอาจจะเล่นงานท่านได้ ขออโหสิด้วย
credit :
http://siamghost.blogspot.com/2009/09/blog-post.htmlพี่ๆมีไรเพิ่มเติมมาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ
