หลังจากจบค่ายมา 2 สัปดาห์เป๊ะๆ
เพิ่งจะได้เข้าบอร์ดนี่แหละ
มาอ่านกระทู้นี้
จากที่มาแบบฮาๆ อ่านไปอ่านมา เอ๊ะ ทำไมน้ำตาซึมหว่า
ซึมเพราะอะไร?
ประทับใจ?
เหงา?
คิดถึง?
อยากนอนแอร์ฟรี?
อยากกินข้าวฟรี?
อยากเล่น เต้น กับพี่ๆเพื่อนๆ?
แค่นี้หรอ?
คงไม่ใช่ละม้าง แล้วมันอะไรหว่า?
แบบนี้รึเปล่าน๊า ที่เค้าเรียกกันว่าความผูกพัน
แบบนี้รึเปล่าที่เค้าบอกว่า ความรักเกิดขึ้นได้เสมอ แม้ในเวลาอันสั้น
มาถึงวันนี้ 2 สัปดาห์ สิ่งที่เราทำก่อนนอนมา ทุกๆคืนคือการ นั่งมองแล้วก็ยัดๆสายแลน
นั่งอ่านกระจกค่าย แล้วสุดท้ายต้องนั่งมองลายมือเพื่อนๆที่เขียนเมล์ให้ในหนังสือ
นึกถึงช่วงเวลานั้น ขณะที่เราเข้าหัวสายแลน ตัดแล้วตัดอีกมีคนอีกกลุ่มที่นั่งร้องเพลงให้ฟัง
นั่งเล่นเกม แลกเมล์ ตัดสาย เรียงเส้น
ช่วงเวลาเหล่านั้นเราไม่ได้ตั้งใจจะนึกถึงมัน แต่มันมักจะเข้ามาอยู่ในความคิดของเราเสมอ