http://board.dek-d.com/board/view.php?id=385308ก่อนอื่นใครจะโพสก็ขออย่าดูถูกหรือว่าสถาบันใดๆเลยนะครับ ทุกสถาบันล้วนมีความภาคภูมิใจ
แต่ที่จะกล่าวคือ ขอบคุณที่ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารฯลาดกระบัง ยังบ้านนอกอย่างที่คนทั่วไปว่ากัน ผมเองจบจากวิดวะลาดกระบังครับ ความบ้านนอกที่ลาดกระบัง ทำให้ผมไม่ฟุ้งเฟ้อ ไม่ใช้ตังค์มากมาย เพราะหาที่ใช้ไม่ค่อยได้ ทำให้ผมอดทนต่อการทำงาน เพราะแดดร้อน เรียนเยอะ กิจกรรมแยะ ต้องรู้จักอดทนและแบ่งเวลา ทำให้ผมรู้จักเพื่อนๆต่างมหาวิทยาลัยที่น่ารักหลายๆคน เพราะความแตกต่างจึงมีเรื่องราวมากมายที่จะแลกเปลี่ยนกัน
ด้านการทำงานแล้ว ทุกสถาบันก็คงปลูกฝังความรับผิดชอบและความเข้าใจในการทำงานทั้งนั้น ส่วนใหญ่ทุกคนก็นิสัยดีๆ ก็อาจมีบ้างที่ไม่เอาไหนเลย เพื่อนผมบางคนก็มีที่ดูถูกคนอื่น บางคนไม่ตั้งใจเรียน ผมว่าทุกๆที่ก็คงเหมือนๆกัน
อย่างนึงที่ตัวผมเองไม่ชอบเลย ย้ำว่าตัวผมเองนะ คือ การตัดสินกันจากเกรดที่จบมา ตัวผมเองเป็นเยาวชนแห่งชาติตอนมัธยม ไม่เคยเรียนต่ำกว่า 3.7 เลย สังคมที่มีก็เป็นรูปแบบนึง พอเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาแล้ว ผมไม่เคยเรียนได้เกรดเกิน 3.0 เลย สังคมก็เป็นอีกแบบ มีทั้งด้านดีและไม่ดี หลายๆครั้ง เกรดที่ได้ช่วยอะไรเราไม่ได้เลย เป็นเพียงแค่ตัวเลขที่หยิบยกขึ้นมาให้คนเค้าวัดคุณภาพกันด้านความสามารถที่จะเรียนเท่านั้น สุดท้ายชีวิตการทำงานก็ต้องมาเรียนรู้กับที่ทำงาน กับผู้ร่วมงานที่เรามี ไม่ใช่ว่าเกรดเยอะแล้วจะไม่ดีนะครับ แต่สำหรับผม เกรดไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
อาจจะยาวไปซักหน่อย แต่มันเป็นความรู้สึกของคนที่ผ่านชีวิตมาหลายๆด้าน ทั้งนักกีฬา เด็กเรียน เด็กกิจกรรม คนทำงาน ฯลฯ อยากให้หลายๆคนได้รับรู้ เผื่อจะเป็นประโยชน์กับตัวเองหรือคนรอบข้าง
สุดท้ายหวังว่าน้องไม่ว่าจะเป็นลาดกระบังหรือว่าสถาบันอื่นขอให้รักในสถาบันและเคารพในสถาบันของผู้อื่นด้วย คนที่จบไปแล้วไม่มีใครเค้าอยากให้เอาสถาบันมาเปรียบเทียบกันหรอก
รักและเคารพพระจอมเกล้า
วิศกรคนหนึ่ง
------------อ่านแล้วภูมิใจนะ
